Δευτέρα, Ιανουαρίου 23, 2006

5/2 και 11/2

Φίλοι,

Η επόμενή μας συνάντηση είναι την Κυριακή 5/2 8:00μμ στο σπίτι του Γιώργου Κρανιδιώτη (Αλκαίου 40, Ιλίσια) όπου θα μας κάνει εισήγηση με θέμα «Ζωή- Θάνατος- Ευθανασία». Για όσους δεν το ξέρουν, είναι γιατρός (και πτυχιούχος της φιλοσοφικής) και αντιμετωπίζει συχνά αυτά τα ζητήματα.

Το Σάββατο 11/2 8:30μμ η Τζούλια (Σιδηροπούλου) μάς καλεί όλους να γιορτάσουμε τα γενέθλιά της (νομίζω πως γίνεται 19 και 84 μηνών...). Μεσολογγίου 81 στον Βύρωνα.

Και κάτι ακόμα. Στην «Αυλή» καταλήξαμε το δελτίο (προβλέπεται στις 28 σελίδες περίπου) να τυπωθεί αρχές Μαρτίου ώστε όποιος θέλει να καταθέσει το κείμενό του ως τα τέλη Φλεβάρη. Συντακτική επιτροπή θα είμαστε όλοι όσοι το θελήσουμε. Όσο για το όνομα, επικρατέστερη πρόταση προς το παρόν είναι αυτή του Χρήστου: «Τω αγνώστω Θεώ».

Θα τα πούμε.

8 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Γιατί δεν ονομάζουμε το έντυπο "Η Αυλή" ; Απλό και λιτό και θα έλεγα οικεία λέξη.Ονόματα όπως Παρρησία, παραπέμπουν σε κάτι ισχυροπυρηνικό...
Νατάσα

Ανώνυμος είπε...

Καλόοο... Εμένα μ' αρέσει. Αρκρεί βέβαια να εξηγούμε μέσα πώς βγήκε. Ίσως βρούμε και καλύτερο όνομα αλλά ακόμα κι αν το βρούμε, είμαστε στην σωστή κατεύθυνση, νομίζω.
Κι άλλοι είπαν παρόμιο σχόλιο για το "Παρρησία" και μάλλον συμφωνώ κι εγώ.

Ανώνυμος είπε...

Κατα πάσα πιθανότητα θα λείπω στην επόμενη συνάντηση (συνέβη κάτι).Οπότε σκέφτηκα να γράψω τις σκέψεις μου εδώ:Όπως ανέφερα, η λέξη "αυλή" θυμίζει κάτι το οικείο, όπως: η αυλή του σπιτιού μας,η αυλή μιας εκκλησίας(ναού),η Αυλή του Παλατιού(μεταφορικά)ή η αυλή του Παραδείσου (για τους ποιητές!!!).Επομένως, θα μπορούσε να μπει και ως τίτλος...ίσως και με κάποια παραλλαγή.Εγώ θα το προτιμούσα ως "Η αυλή...", ή (νομίζω, καλύτερα θα ήταν) "Στην αυλή...". Έτσι ελεύθερο, δίνουμε την δυνατότητα να το αντιληφθεί με το δικό του τρόπο ο οποιοσδήποτε.Εμείς φυσικά.. θα γράψουμε πως βγήκε, αλλά και τι εννοούμε.Ίσως έναν σύντομο πρόλογο.Αυτά...
Νατάσα

Ανώνυμος είπε...

Προέκυψε νέα πρόταση. Ο Μανώλης Παντερής, το πρωί που πήγαμε για καφέ μετά τη λειτουργία πρότεινε το "Απόπειρα". Πέτυχα μετά τον Αντρέα, τού το ανέφερα, και μού ήρθε σαν υπότιτλος με μικρότερα γράμματα το: "(όχι αυτοκτονίας)". Ή "(μη αυτοκτονίας)". Άρεσε και στους δυό μας πολύ. Χτυπητός τίτλος, χιουμοριστικός και με περιεχόμενο!

Ανώνυμος είπε...

Επειδή ο καημένος ο Δημήτρης παλεύει με τόση όρεξη να μας οργανώσει (όχι, μόνο τώρα εν όψει εντύπου αλλά γενικά) είναι άσχημο να αισθάνεται ότι τον γράφουμε κ ότι προσπαθεί μόνος. Οπότε, όταν μας καλεί να πουμε τη γνώμη μας, ας λέμε τουλάχιστον "δεν έχω γνώμη" ή "το σκέφτομαι", για να ξέρει ότι δεν τον γράφουμε!

Εμένα επιτρέψτε μου να είμαι αποστασιοποιημένη από την υπόθεση έντυπο. Δε θα συμμετέχω, γι' αυτό κ δε θα έχω άποψη για το όνομα. (αν, πάλι, θέλετε γνώμη εξωτερικού παρατηρητή, ας με συγχωρέσουν οι εμπνευστές τους, αποφύγετε όλα τα βαρύγδουπα "παρρησίες", "απόπειρες" κλπ)

Ανώνυμος είπε...

...μου θυμίζουν όλα τα ΔΡΑΣΗ, ΣΠΙΘΑ, ΠΡΟΣΒΑΣΗ, ΤΟΛΜΗ κλπ

Ανώνυμος είπε...

kalhspera..mallon katopin eorths grafw,mias kai oi suzhthseis exoun ginei apo konta,alla 8a 8ela na 8ijw duo pragmatakia..katarxas,ton titlo "tw agnwstw 8ew" ton proteina me thn logikh pws h suggrafikh mas "apopeira"(den einai kakos titlos)stoxeuei sto na epanaproseggisoume ton 8eo pou h ka8hmerinothta mas ton exei katasthsei (jana) agnwsto...kata deuteron..gia pollosth fora epanalambanw pws se auth thn parea den uparxoun arxhgoi,prwtoorganwtes kai den jerw ti allo..kai to xeirotero,meta to bolema merikwn apo emas apo thn uperdasthriothta kapoiwn atomwn,einai na anaparagagoume auth th logikh!!!eleos..opoios 8elei na pei kati,mporei na to leei,opoios den 8elei den leei tipota..kai o ka8enas as dinei auto pou mporei kai 8elei,oute ligotero oute perissotero...kai o "logos" peftei se olous mas gia ka8e 8ema...opoios pragmatika den to pisteuei prepei,toulaxiston,na ana8ewrhsei tis apopseis tou gia to ti kai se Poion pisteuei...
filia se olous,ta leme to sabbato..

Ανώνυμος είπε...

Την πρόταση του Χρήστου την βρίσκω πολύ καλή. Με διαφορά την καλύτερη που έχει προταθεί. Όπως και το σκεπτικό με το οποίο την πρότεινε. Αλλά και πέρα από αυτό, όσο προχωρά κανείς στην πνευματική ζωή τόσο αντιλαμβάνεται ότι ο Θεός τού είναι άγνωστος. Είναι δείγμα ωριμότητας αυτή η επίγνωση.
Όπως ανέφερα και στο e mail, θα προτιμούσα να το κάνουμε «Στον άγνωστο Θεό» για να μη χτυπάει βαρύ το αρχαϊκό. Θα μπορούσαμε, σε αυτήν την περίπτωση, να σημειώσουμε με μικρά γράμματα την παραπομπή στο Ευαγγέλιο για να είναι σαφές από πού πάρθηκε ο τίτλος.
Πρωταγωνιστές υπάρχουν εκ των πραγμάτων, Χρήστο μου. Ας μη γελιόμαστε. Απλά ας προσπαθούμε να μην υπάρχουν αρχηγοί. Κι ας έχουμε στόχο οι πρωτοβουλίες να μοιράζονται όσο γίνεται σε όλους (αρκεί να το θέλουν, βέβαια) κι όχι σε 1-2 πρόσωπα. Ήδη έγιναν κάποια βήματα προς αυτήν την κατεύθυνση.